– Next Ground

Welk gesprek schuif jij voor je uit?

Welk gesprek schuif jij voor je uit?

Wat je niet zegt, houdt soms precies het probleem in stand

Je weet dat je een collega ergens op moet aanspreken, maar het komt er steeds niet van. Het moment is nooit goed, of je ziet er gewoon tegenop. Herkenbaar? Over precies die gesprekken gaat de werksessie van Thijs van Wersch en Joost Agterberg van Get Real tijdens Powerhouse Van Spaendonck, het jaarlijkse evenement voor ondernemers.

Thijs en Joost openen met een korte oefening, zonder duidelijke uitleg. Waar de ene deelnemer direct begint, wacht de ander af of overlegt eerst. Zo wordt meteen zichtbaar waar de sessie over gaat: zodra een situatie onduidelijk of spannend wordt, val je terug op automatisch gedrag, ook als dat niet de beste aanpak is. Deze oefening is het startpunt voor een interactief uur over gedrag, verantwoordelijkheid nemen én echte gesprekken voeren.

Wat doe jij onder druk?

Dat automatische gedrag is je basisgedrag. Je hebt het ooit aangeleerd en het werkt vaak prima, maar onder druk schiet je er sneller in door. “Als we het hebben over gedrag, hebben we het nooit over goed of fout”, vertellen de trainers. “Wat goed werkt, is je kracht. Wat onder druk minder goed uitpakt, is je valkuil.”

Om dat gedrag zichtbaar te maken, gebruikt Get Real een eenvoudig model met twee assen: aandacht voor resultaat en aandacht voor de relatie. Daaruit ontstaan vier stijlen.

  • Pushen: vol gaan voor het resultaat. Handig als er snel iets moet gebeuren, maar schiet je erin door, dan haken mensen af.
  • Pleasen: vooral de relatie goed houden. Je zegt “hartstikke goed” over werk waar je niet blij mee bent en pakt het daarna zelf op.
  • Vermijden: weten dat er iets speelt, maar het gesprek voor je uit schuiven. Intussen wordt het probleem groter.
  • Real: duidelijk zijn over wat er speelt en aandacht houden voor de relatie.

Pushen, pleasen en vermijden noemt Thijs reactief. “Je kiest er niet bewust voor, je schiet erin als de druk oploopt.” Real is de stijl waar je naartoe wilt. Daar kies je zelf: je zegt wat er gezegd moet worden en blijft tegelijk in verbinding met de ander. “Daar ontstaat het echte gesprek”, vervolgt Thijs.

Iedereen heeft alle vier de stijlen in zich. Welke de overhand krijgt, hangt af van de situatie, de mensen om je heen en je eigen verleden. Het gaat erom dat je herkent wanneer je pusht, pleast of vermijdt, en vaker bewust voor real kiest.

Kijk eerst naar je eigen aandeel

Een echt gesprek begint bij jezelf, legt Joost uit. Voordat je vertelt wat de ander anders moet doen, kijk je naar wat jij zelf hebt bijgedragen. “Stel dat je gisteren te scherp reageerde op het werk van een collega. Dan begin je daarmee: ‘Ik was gisteren veel te direct. Sorry.’ Dat schept openheid en maakt het gesprek gelijkwaardig.”

Maar daar mag het niet bij blijven. Benoem je alleen je eigen aandeel en slik je de rest in, dan verandert er weinig. Daarom volgt de tweede stap: respectvol confronteren. Je zegt ook wat voor jou niet werkt, zonder het persoonlijk te maken. “En ik was ook niet tevreden over het werk. Daar wil ik het met je over hebben.”

Ook niets zeggen is een aandeel

“Heb je eigenlijk altijd een eigen aandeel dat je tijdens een confrontatie kunt benoemen?” vraagt een deelnemer zich af. Volgens Thijs en Joost wel. “Soms is het groot, soms maar 1 procent. Wel moet het gemeend zijn: als het als een trucje wordt ingezet, dan werkt het juist averechts.”

Dat aandeel kan ook zijn dat je iets al een tijd ziet, maar het niet uitspreekt. Een van de deelnemers geeft een voorbeeld. Ze vertelt dat ze richting de directeur soms bij voorbaat haar mond houdt, omdat ze verwacht dat haar inbreng toch weinig verandert. Haar aandeel? Ervoor kiezen om niks te zeggen.

Zolang je niets zegt, krijgt de ander ook geen kans om er iets mee te doen. Misschien is de directeur zich er niet eens van bewust. “Wat je niet uitspreekt, kan een probleem dus net zo goed in stand houden als wat je wel zegt”, verduidelijken Thijs en Joost.

Welk gesprek voer jij nog niet?

De sessie eindigt met een concrete opdracht. Iedereen kiest een gesprek dat nog gevoerd moet worden: met een collega, de directeur of misschien thuis aan de keukentafel. Daarna komt de vraag wat je nu al kunt doen om dat gesprek echt te laten plaatsvinden. Een appje sturen, een afspraak inplannen of even bellen. Het liefst voordat je de zaal uitloopt.

Bewust worden van je eigen gedrag is een begin. De beweging zit in het echte gesprek: je eigen aandeel pakken en de ander respectvol confronteren.

Welk gesprek schuif jij nog voor je uit?

Ook interessant
  • Even uit de dagelijkse drukte: terugblik op de zesde editie van Powerhouse Van Spaendonck

  • Grip op AI begint bij je eigen processen

  • Hoe je met agentic AI eindelijk weer echt kunt ondernemen